کتابخانه اشکال
هفت برچسب، یک طیف.
دستههای شکل چهره روابط ظاهری عرض و طول را توصیف میکنند. بیشتر چهرهها بین دو خوانش قرار میگیرند؛ به همین دلیل تشخیصدهنده تناسب نسبی را نشان میدهد، نه یک برچسب قطعی واحد.


بیضی
متعادل و سازگار
نسبتهای بیضی بلندتر از عرض هستند، با فکی که بهنرمی باریک میشود و گونههایی که نزدیک پهنترین بخش صورت قرار دارند. خطوط کلی نرم است، نه بهشدت زاویهدار.
راهنما را بخوانید →


گرد
منحنیهای نرم، نسبتهای جمعوجور
نسبتهای گرد در طول و عرض تقریباً برابرند، با گونههای پرتر و فک منحنی. هدف در استایل معمولاً ایجاد کمی طول عمودی یا تضاد زاویهدار است.
راهنما را بخوانید →


مربعی
فک قوی، زوایای واضح
نسبتهای مربعی فک نسبتاً پهن را با عرض پیشانی و گونههایی که نزدیک هم میمانند ترکیب میکنند. زاویه فک مشخصتر است، بنابراین خطوط استایل نرمتر اغلب تعادل ایجاد میکنند.
راهنما را بخوانید →


قلبی
بالای صورت پهنتر، چانه باریک
نسبتهای قلبی در پیشانی یا گونهها پهنتر و به سمت فک و چانه باریکتر هستند. استایل اغلب بر افزودن کمی وزن بصری به پایین یا نرم کردن عرض بالا تمرکز دارد.
راهنما را بخوانید →


الماسی
گونههای برجسته، انتهای باریک
نسبتهای الماسی پهنترین نقطه را در گونهها قرار میدهند، با پیشانی و فک باریکتر. هدف استایل معمولاً افزودن کمی عرض در پیشانی یا فک است تا گونهها تمام وزن بصری را حمل نکنند.
راهنما را بخوانید →


مستطیلی
خطوط بلندتر، کنارههای صافتر
نسبتهای مستطیلی بهطور محسوس بلندتر از عرض هستند، اغلب با کنارههای صافتر و باریکشدگی کمتر. استایل معمولاً عرض افقی ایجاد میکند یا خط عمودی را میشکند.
راهنما را بخوانید →


مثلثی
پایین صورت قوی
نسبتهای مثلثی در فک پهنتر از پیشانی هستند و خطوط کلی سنگین در پایین ایجاد میکنند. استایل اغلب عرض یا حجم بالای گونهها اضافه میکند تا پایین صورت متعادل شود.
راهنما را بخوانید →
کنار هم
الگوی کلی، بدون اسطورهسازی.
اینها خلاصههای کیفی هستند. گزارش شما از نسبتهای نرمالشده واقعی و امتیاز کیفیت ثبت استفاده میکند، نه از این جدول.
چرا دستهها هنوز مفیدند
یک دسته میانبری برای مجموعهای از نسبتهاست. به شما کمک میکند پرسشهای استایل بهتری بپرسید: آیا عرض بیشتری در پیشانی میخواهم؟ تأکید کمتر روی فک؟ طول عمودی بیشتر؟ این پرسشها از تلاش برای جا دادن صورت در یک برچسب بینقص مفیدترند.
برچسبها چه چیزی را نمیتوانند بگویند
آنها ساختار استخوان، پوست، بافت مو، تقارن یا سبک شخصی را مستقیماً توصیف نمیکنند. یک عکس دوبعدی نیز میتواند عرض ظاهری را از طریق اعوجاج لنز، کج شدن سر و نور تغییر دهد. نزدیکترین خوانش را نقطه شروع بگیرید، سپس تنظیم کنید.